CHIC ELASTIEK

VOOR EEN KLASSIEK PUBLIEK

Jargon ziet er met zijn strijkers uit als een klassiek orkest, maar klinkt bij vlagen zeer onklassiek. Het bewijst niet alleen Horsthuis’ kijk op en inspiratie door andere stijlen, ook zijn technische bagage die dit allemaal mogelijk maakte, imponeert. De stukken zijn buitengewoon gevarieerd van klankkleur, van lieflijk tot rauw, de luisteraar mag er vooral zelf z’n eigen beelden bij bedenken. Om zijn prachtige sfeertekeningen en melancholieke melodieën neer te kunnen zetten, liet Horsthuis zich inspireren door allerlei muzieksoorten, puttend uit een breed segment van het klassieke repertoire, zonder dat er ooit sprake is van pastiche.

Maurice Horsthuis: Al Lago / Apostata / Rails / Sons de Tlalim / Voyage dans le Palais / Lull / Once Unkind / O woe is me!